Sander (15) “Je weet dat streaks een trucje zijn, maar je doet toch mee”
“Ik kan niet zonder technologie. Ik gebruik dagelijks mijn oortjes en mijn telefoon, maar ook een elektrische fiets om van Haaksbergen naar Hengelo te fietsen. Mijn laptop om te gamen. En natuurlijk voor alle afspraken en leuke dingen die ik ga doen. Als ik kaartjes wil kopen voor een feestje, dan moet ik die online bestellen.
Als iemand de blauwe vinkjes heeft uitstaan op WhatsApp, dan denk ik de hele tijd: heeft hij het nou wel of niet gezien? En als ik ze wel zie, maar er komt geen reactie, dan denk ik meteen: help, heb ik iets verkeerds gezegd? Dat kan wel stress opleveren. Het liefst zou ik die vinkjes uitzetten. Maar dat doe ik niet, want ik vind het vervelend als mensen dat bij mij doen. Ik zou het wel fijn vinden als ik een soort van anoniem kan blijven. Vaak lees ik berichten eerst bovenin mijn beeldscherm. Even snel naar beneden swipen, zodat je het bericht al kan lezen zonder dat de ander het ziet.
Ook op Snapchat kun je berichten ‘half-swipen’. Maar als iemand SnapChat Plus heeft, dan kan die zien dat je aan het half-swipen bent. Het kost twee euro in de maand ofzo. Je kunt dan ook zien hoe hoog anderen jou hebben staan in hun beste-vriendenlijst. Dat zijn de mensen waarmee je het meeste contact hebt. Iemand vroeg mij eens waarom hij was gezakt in mijn beste-vriendenlijst. Dan voel je wel een soort druk: o shit, ik moet nu meer met jou gaan appen, want ik mag jou wel meer dan die andere persoon.
Op TikTok heb je nu ook streaks. Als je elkaar elke dag een video stuurt, dan is het goed en dan gaat er niks gebeuren. Maar ik heb met TikTok wel echt vaak dat ik denk: o shit, ik moet nog even een video sturen, anders worden ze boos op mij. Ik heb wel eens duizend dagen lang achter elkaar met iemand gepraat en toen ging dat weg. Ja, dát is natuurlijk… Er gaat niemand dood. Maar het is wel jammer.
Toen ik onder de vijftien was, mocht ik geen telefoon mee op vakantie. En ik had natuurlijk wel streaks op Snapchat. Dus toen heb ik allemaal mensen geappt van: dit zijn mijn inloggegevens – met hele goede vrienden natuurlijk – en kan jij elke dag voor mij een snap naar iedereen sturen? Dus je steekt er echt wel veel moeite in. En voor wat eigenlijk? Gewoon omdat het bedrijf het wil. Je weet dat het een trucje is van het bedrijf, zodat wij meer gaan sturen. Aan de andere kant is het ook wel weer leuk. Op TikTok kun je samen een diertje maken. Een streak-dier. Ik zit nu met iemand boven de honderd, en nu is ons diertje niet meer oranje maar blauw. Als die streak voorbij gaat, dan gaat dat diertje weg. Dat is ook wel heel zielig natuurlijk.
Ik wil later mijn werk maken van acteren. Vaak kom ik bij audities via social media. Ik sta nu ingeschreven bij castingbureaus omdat ik ze op Instagram tegenkwam. Als ik geen sociale media had, dan had ik er waarschijnlijk nooit van geweten.
Soms denk ik: moet ik dit wel online zetten? Ik vind het heel leuk om te zingen, maar ga geen zangvideo van mezelf online plaatsen. Terwijl ik vaak zing voor mensen. Dat is best raar. Ik durf echt wel te zingen en het is ook wel een paar keer opgenomen, maar ik zou nooit mijzelf voor een camera zetten en dat dan op mijn eigen account posten. Ik denk dat het dan toch te kwetsbaar is. En anders kun je bijvoorbeeld nog zeggen: ik deed het voor die en die. Dat is toch minder erg dan dat je voor jezelf besluit om de telefoon neer te zetten en te gaan zingen. Terwijl het wel leuk is om te doen.
Misschien verandert dit nog met de leeftijd. Als ik van de middelbare school af ben, en ik ga bij het muziektheater, dan ben ik vaker tussen mensen die hetzelfde doen. Het maakt uit welke mensen je om je heen hebt. En ik verander zelf ook. Ik heb wel eens een post verwijderd, omdat ik dacht: dat zou ik nooit meer zo zeggen. Of omdat ik een shirt aan had dat ik later helemaal niet meer mooi vond. Dan denk ik: o nee, als andere mensen dat zien…
Mijn grootste angst is dat ik per ongeluk iets post. Ik heb niet iets in mijn galerij staan waarvan ik denk: nou, als ik dat post dan ga ik dood, maar ik heb wel dingen waarvan ik denk: dat hoeft echt niemand te zien. Dat klinkt misschien een beetje raar. Het kunnen gewoon normale foto’s zijn waarop mijn haar slecht zit. En soms neem ik mezelf op als ik aan het oefenen ben met zingen. Als dat online zou komen, zou dat echt verschrikkelijk zijn.”